blind mr. jones – stereo musicale [1992] / mariia by emanuele ferrari

10fuckingstars.wordpress.com

linki w komentarzach / links in comments

cherry red records

facebook

10fuckingstars.wordpress.com

Jeżeli chodzi o zespoły shoegaze’owe, najbardziej lubię chyba Ride. Nie zmienił tego fakt, że ich koncert na Offie – w przeciwieństwie do tego, co zagrał Slowdive – był taki sobie. Nie powiem, że wyglądało to sztucznie, ale odnosiłem wrażenie, że Mark Gardener to spasiony, zadowolony z siebie rockman. A może byłem najebany.

Czemu piszę o tym zespole? Bo Blind Mr. Jones nazwał ktoś skrzyżowaniem Ride z Jethro Tull. Wszystko przez to, że na „Stereo Musicale” słyszymy flet. Co do podobieństw do Ride, wątpliwości kończą się, gdy wchodzi wokal w drugim numerze, „Spooky Vibes”. Uwielbiam ten materiał.

Flet nie pojawił się na drugiej płycie (chyba że gdzieś w tle), „Tatooine”, i ta nie miała uroku debiutu.

Nie znalazłem ciekawej biografii Blind Mr. Jones w necie Jeśli ktoś ma link, niech da znać.

***

Niejaka Mariia w obiektywie Emanuele Ferrariego.

1

2

3

4

5

6

uzeda – different section wires [1998] / paula bułczyńska by emanuele ferrari

10fuckingstars.wordpress.com

linki w komentarzach / links in comments

facebook

touch and go

10fuckingstars.wordpress.com

Przez Euro człowiek tyje, zaniedbał blog i na dodatek musi znosić januszów, którzy chcą pogadać, choć nie odróżniają spalonego od rzutu rożnego.

***

Ktoś określił drugą płytę Uzedy tak: „Like an Italian Breeders hanging out with full-tanked Come and Thalia Zedek!”. Cokolwiek to znaczy. Coś w tym jest, tyle że grupa z Katanii jest jakby trochę smutniejsza niż zespół Kim Deal.

Później muzyka Uzedy skręciła w stronę math rocka, co słychać na „Different Section Wires”. Zaprzyjaźnili się ze Steve’em Albinim, który nagrał trzy płyty i jedną EP-kę zespołu.

Nie nagrali niczego od 10 lat, wciąż jednak koncertują.

Fenomenalna – jak powiedziałby Tomasz Hajto – płyta.

***

Emanuele Ferrari – najchętniej dodawałbym jego foty do każdego postu. Ty razem jedna modelka – Paula Bułczyńska.

1

2

3

4

5

6

skeleton wrecks – skeleton wrecks [2015] / emanuele ferrari

10fuckingstars.wordpress.com

linki w komentarzach / links in comments

bandcamp

Jedna z płyt, które przegapiłem w 2015. Skeleton Wrecks tworzą Dora Jahr i Gouédé Oussou. Jahr grała m.in. w nieodżałowanym Distorted Pony, Oussou, zarządzający Gibbon Envy Recordings, w Distorminal Deadwax, zespole personalnie powiązanym z autorami „Instant Winner”.

Mamy tu coś, co przypomina muzykę tych kapel, zwłaszcza skojarzenie z Distorted Pony może być odczuwalne: noise rock z industrialnymi naleciałościami. Zresztą ostatni, ponaddziesięciominutowy numer to już po prostu kawałek industrialny.

Zajebiście słucha się całości. Ciekawe, czy Skeleton Wrecks to efemeryda, czy dostaniemy więcej.

***
Emanuele (jest coś gorszego niż włoskie imiona męskie?) Ferrari to od jakiegoś czasu mój ulubiony fotograf. Piękne dziewczyny na prostych zdjęciach. Ma chłop dobrą rękę. Warto śledzić jego profil facebookowy, bo co chwilę wrzuca coś nowego. No ale na FB, wiadomo, wszystkiego nie może wrzucić, więc i na jego blog trzeba zaglądać.

1

2

3

4

5

7