Archive for the ‘dl’ Category

betanjehu – 666 [2017]

27/07/2017

bandcamp

Kibicuję zespołom, które robią za underground undergroundu. Tak jak kibicowałem Betanjehu, który niestety zakończył działalność.

Zespół z Lublina poruszał się w różnych muzycznych rejonach: noise rock, free jazz, post-rock, psychodelia… Zawsze awangardowo, ale nigdy (przynajmniej nie kojarzę takich nagrań) nie było to eksperymentalne pierdzenie dla samego pierdzenia.

„666” to soundtrack do komiksu trębacza. Udane męczenie buły. I pamiętajcie: unikajcie grania z Afrojaxem.

tumor circus – tumor circus [1991] / gordon denman

26/07/2017

linki w komentarzach / links in comments

alternative tentacles

„Supergrupa” złożona z członków takich kapel jak: King Snake Roost, Steel Pole Bath Tub, Grong Grong, Bush Pig czy też jednego z moich ulubionych dzisiejszych zespołów, The Hand. Na wokalu niejaki Eric Boucher. Nie znam.

Uwielbiałem ten materiał, gdy byłem młodzieniaszkiem. Dziś lubię i szanuję, choć mam wrażenie, że tej bardzo dobrej, lekko zwieszonej „chaotyczno-konsekwentnej” muzycznej robocie czasem nieco przeszkadza nachalny wokal.

Tak czy siak – super: muzyka, teksty (w „Take Me Back or I’ll Drown Our Dog (Headlines)” ponoć pojawiają się autentyczne nagłówki, w tym: „Policja zabiła człowieka, by zapobiec jego samobójstwu”), okładka, nazwa kapeli.

Wśród różnych wydań „Tumor Circus”, które można prześledzić na Discogsie, jest też nasz buraczany pirat z MG Records. Miałem.

***

Gordon Denman

gastr del sol – crookt, crackt, or fly [1994] / kai mueller

08/07/2017

linki w komentarzach / links in comments

bandcamp

drag city

David Grubbs (Bastro, Bitch Magnet i in.) oraz Jim O’Rourke (Jim O’Rourke i in.), gościnnie m.in. John McEntire z Tortoise. Lata 90. były absolutnie genialne dla muzyki. To także złote czasy post-rocka, o czym możemy się przekonać, słuchając „Crookt, Crackt, or Fly”. Piękne.

***

Kai Mueller. Lekkie ziewanko, ale trzeba przyznać, że niektóre zdjęcia tego niemiaszka są miłe dla oka.

electroconvulsive therapy

04/07/2017

linki w komentarzach / links in comments

myspace

Czasem pod moimi postami na Facebooku ktoś wrzuci coś fajnego; ostatnio link do ECT – noiserockowego zespołu z naszego pięknego kraju (konkretnie z Białegostoku i Łap; tak przynajmniej głosił jeden z koncertowych plakatów), którego – zespołu – w ogóle nie znałem.

Zripowałem te cztery numery do mp3, bo MySpace jest w sumie od dawna trupem i nie wiadomo, czy z dnia na dzień nie zniknie.

Znalazłem również „dyskusję” na temat ECT na forum.hardore.pl.

Dobre numery w dobrej jakości.

porter ricks – biokinetics [1996] / hannes windrath

25/06/2017

linki w komentarzach / links in comments

chain reaction

thomaskoner.com

Chyba już w drugiej połowie lat 90. Rafał Księżyk sprzedawał teorię, jakoby muzyka gitarowa była w wielkim kryzysie, a elektroniczna zajęła jej miejsce i tylko ona – upraszczając – ma sens. Życie zweryfikowało proroka, bowiem – jak zazwyczaj bywa – najbardziej sensowne okazało się podejście wyśrodkowane: artyści są dobrzy lub chujowi, instrumenty, których używają, to sprawa drugorzędna. Wielu muzyków, którzy odrzucili tradycyjne rockowe instrumentarium i mieli stać w awangardzie muzycznej rewolucji, zostało zapomnianych. Są tacy, którzy zostali w pamięci, a nawet do dziś wydają sensowne rzeczy. Np. Andy Mellwig i Thomas Köner tworzący duet Porter Ricks.

Te dwa Niemiaszki w 1996 roku wypuścili arcydzieło zdubowanego techno (czy jak to nazwać), „Biokineticks”. Dobra okazja, żeby przypomnieć ten materiał, gdyż Porter Ricks wydał nowy album, „Anguilla Electrica”.

***

Hannes Windrath

nac/hut report – grey zone collapse nostalgia [2017]

18/06/2017

bandcamp

facebook

Popsuta elektronika, zamulające wokale, także obecność gitar, które wywołały we mnie skojarzenie, jakby jakiś przećpany DJ remiksował numery z indiepopowej składanki „C86”. Tak brzmi mniej więcej krakowski duet Nac/Hut Report. Oryginalnie niczym jego nazwa.

W wywiadzie dla „Dziennika Polskiego” dowiadujemy się od Brigitte Roussel bądź Li/ese/Li, że Nac/Hut Report lubi zniekształcać to, co ładne. Faktycznie tak jest: para miesza rzeczy popowe z noise’owymi. Wśród ulubionych zespołów wymienia: Royal Trux, Einstürzende Neubauten, Black Dice i Birthday Party. Sam, słuchając „Grey Zone Collapse Nostalgia”, pomyślałem o zespole Bjorna i Erica Copelandów oraz Aarona Warrena.

Dobrze by było, gdyby nowy materiał krakowskiego duetu okroić do ośmiu, góra dziesięciu numerów (raczej usunąć kilka ze środka, nie końca płyty). No ale nie sądzę, by Nac/Hut Report powstał po to, by spełniać zachcianki i się podobać.

quitters club – quitters club [1995] / boris bugaev

17/06/2017

linki w komentarzach / links in comments

discogs

Noiserockowa efemeryda, mająca na koncie – oprócz tego materiału – split z zespołem Johnboy (1994; inna efemeryda: Imminent Rock), który nagrywał dla Trance Syndicate.

W necie znajdziecie info, że „Quitters Club” – jak split – również wypuścił Imminent Rock, ale płyta została wydana przez zespół. Niestety, trudno cokolwiek znaleźć w sieci na temat kapeli z Kansas, nie licząc info o tym, kto gdzie jeszcze grał (Season to Risk, Germbox, Vitreous Humor).

Bardzo dobra rzecz (czasem, jak w „Eclipses”, zajeżdża lekko Rapemanem); lata 90. pełną gębą. Wybaczam nawet cover Łabądzi. ;)

***

Boris Bugaev

mark hollis – mark hollis [1998] / duane michals

11/06/2017

discogs

facebook

Garstka Polaków.

O Marku Hollisie posałem przy okazji postu o Talk Talk, jednego z najważniejszych zespołów w historii.

***

Duane Michals – wspaniały fotograf, któremu zdarzało się zdjąć chociażby takich tuzów, jak René Magritte czy Clinte Eastwood, ale też panie, które czasem uwalniały się z odzieży.

his hero is gone – monuments to thieves [1997] / svenja trierscheid

01/06/2017

linki w komentarzach / links in comments

facebook

discogs

Piękna nazwa zespołu. Aż dziw, że część HHIG założyło potem kapelę o tak banalnej nazwie, jak Tragedy.

HHIG niby grał crust, ale osobiście nie przepadam za tym określeniem. Dla mnie to hardcore, i tyle. 15 numerów, które wwiercają się w głowę. Głównie czad, ale przetykany sludge’owymi zwolnieniami. Miazga, pierdolony klasyk.

Relatywnie mało słucham panka i hc, bowiem wiele płyt, którymi jarałem się dawno temu, dziś wydaje się mi mało atrakcyjnymi muzycznie (tekstowo też, no ale to mniejszy problem), a z nowych rzeczy bardzo rzadko coś do mnie trafia, jeśli chodzi o HC/punk. „Monuments to Thieves”, jak sądzę, nie zestarzeje się nigdy.

Na stronie Prank Records płyta jest niedostępna. Nie wiem, czy została wznowiona w jakimkolwiek formacie przez kogolkowliek. W Polsce wydało ten materiał na kasecie Nikt Nic Nie Wie.

***

Svenja Trierscheid. Niektóre zdjęcia tej pani są zajebiste.

yc-cy – yc-cy [x-mist records; 2016]

28/05/2017

bandcamp

facebook

x-mist records

Agresywny wokal, gitara, bas, bębny i klawisz. Noise punk, hardcore, noise rock, post-punk. Konkretny wpierdol zaserwowany przez zespół ze szwajcarskiej Szafuzy.

Jeśli miałbym szukać jednego punktu odniesienia, byłby to wybitny nowojorski skład White Suns, choć YC-CY tworzy kawałki bardziej przystępne.

Mnie najbardziej podoba się chyba numer „Hyäne”. Szkoda, że trwa zaledwie 3:11. Świetna jest jednak całość. Ostatnio rzadko nowe noiserockowe rzeczy wzbudzają we mnie emocje. To demo kopie od początku do końca.

Materiał wydał zasłużony X-Mist Records.

Oprócz demówki z bandcampa można pobrać także nowy utwór, „Kepler-186f”. Forma jest. To numer z albumu „Todestanz”, który ukaże się w czerwcu (rownież X-Mist).

***

2 lipca YC-CY, wraz z Ugorami, zagrają we wrocławskim Carpe Diem.


%d blogerów lubi to: