>Confidences trop intimes

by

>
Bliscy nieznajomi (
Francja 2004; reż. Patrice Leconte; sc. Jérôme Tonnerre).

Mająca problemy małżeńskie Anna (bardzo dobra Sandrine Bonnaire), omyłkowo, zamiast do psychiatry (świetna rołka Michela Duchaussoya), trafia do mieszkającego w tym samym domu doradcy podatkowego, Williama Fabera (dobra rola Fabrice’a Luchiniego). W ten sposób zaczynają odbywać się sesje, w których oboje zarówno będą pacjentami, jak i lekarzami. Zresztą sam Faber idzie do owego psychiatry, który każe sobie płacić za poradę, a gdy zaprasza doradcę na obiad, to w restauracji nie każe sobie zapłacić co prawda za kolejną poradę, ale za posiłek już tak.

Nie ma się co zrażać pretensjonalnym polskim tytułem. Film Leconte’a to subtelna, nieco odrealniona historia o zaniku uczuć, czy też o niemożności ich odblokowania, z optymistycznym przesłaniem. A że trochę odrealniona? Patrząc na końcówkę, widać, że było to zamierzenie reżysera.

[4+/6]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s


%d blogerów lubi to: